داروک

روز تولد مادر بزرگ بود .

آن روز او 79 ساله می شد .

صبح زود از خواب برخاست و دوش گرفت . موهایش را شانه کرد و

لباس ها ی عیدش را پوشید . می خواست وقتی آنها از راه می رسند ،

سر و وضع مرتبی داشته باشد .

صندلی راحتی خود را جلوی خانه ، کنار پیاده رو گذاشت . دلش می

خواست وقتی از سر خیابان با ماشین می پیچند ، زودتر چشمش به آنها

بیفتد .

ظهر با این که خسته بود ، از خیر چرت زدن گذشت . بیش تر بعد از

ظهر را کنار تلفن  نشست تا اگر تماس گرفتند ، زود گوشی را بردارد.

پنج تا از بچه هایش ازدواج کرده بودند . سیزده تا نوه و سه تا نتیجه

داشت . همگی 50 کیلومتر دورتر زندگی می کردند . مدت ها بود که

سری به او نزده بودند . اما امروز روز تولدش بود و قرار بود حتما

بیایند.

موقع شام ، به کیک دست نزد . می خواست کیک را دور هم قسمت کند .

بعد از شام ، دوباره روی صندلی راحتی در پیاده رو نشست و ساعت ها

چشم به راه دوخت .

ساعت   9:30  شب به اتاقش رفت تا رختخواب را آماده کند .

قبل از خواب یادداشتی نوشت و روی در اتاق چسباند .

در آن نوشته شده بود : (( وقتی رسیدید ، حتما بیدارم کنید ! ))

شب تولد مادر بزرگ بود .

او آن شب 79 ساله می شد .