داروک

قدر و فروتنی . . .

لحظه ی افطار بود ، اما چیزی برای خوردن نداشت ،

در سفره اس فقط تکه ای نان بود که آن هم بیات شده

بود.

از فوت شوهرش دو ماهی می گذشت و او آن چه

داشت برای مداوای شوهرش خرج کرده بود و حالا هم

چیزی نداشت جز غذایی که گهگاهی همسایه ها برایش

می آوردند.

ماه رمضان ماه برکت و شب قدر ، شب حضور در

ضیافت الهی است . در این شب ها سفره های زیادی

پرو خالی می شوند . کسانی سیر می شوند و گروهی

باید با نان خشکیده روزه ی خود را افطار کنند .

نهاد ها ، ادارات ، سازمان ها و اماکن مختلف در این

ماه مبارک سفره هایی پهن می کنند و همکاران و

میهمانان  خود را پای سفره می نشانند ، اما از کسانی

که باید با سفره های خالی افطار کنند خبری نیست .

خداوند ،بندگانش را با نماز ، زکات و تلاش در روزه

داری حفظ کرده است تا اعضا و جوارحشان آرام

دیدگانشان خاشع و جان و روح شان فروتن و دلهایشان

متواضع شوند و کبر خود پسندی از وجود آنان رخت

بر بندد .

روزه گرفتن وچسبیدن شکم به پشت ، عامل فروتنی

است و پرداخت زکات برای مصرف شدن برکت های

خدا در زمین و رفع نیازمندی های فقرا و مستمندان

است . . .

به آثار عبادت بنگرید که چگونه شاخه های درخت

تکبر را در هم می شکند و از روییدن کبر و خود

پسندی جلوگیری می کند !